1 | AlirezA

دوشنبه ۷ دی ۱۳۸۸ در ساعت ۲۰:۰۸

عجب فیلمیه! خیلی حال کردم باهاش، به نظرم بهترین فیلم ایرانی بود که دیده بودم.

2 | ترانه

دوشنبه ۷ دی ۱۳۸۸ در ساعت ۲۳:۱۵

فکر میکنم بازی بهداد بهترین گزینه برای این فیلم بود .
نمی دونم چی بگم
محشر بازی می کنه خیلی دوسش دارم .
عالی بود
عالی
موفق باشید

3 | پسر بالغ

پنجشنبه ۱۰ دی ۱۳۸۸ در ساعت ۲۳:۳۶

من دیدم خیلی قشنگ بود .

4 | الهه شب

جمعه ۱۱ دی ۱۳۸۸ در ساعت ۰۲:۲۶

من این فیلم رو تقریبا دو هفته پیش دیدم . خیلی جالب بود … آخرش واقعا دلم به حال خودم و همه جوونایی که تو این مملکت استعدادشون کور شده سوخت …

5 | علی

سه شنبه ۱۵ دی ۱۳۸۸ در ساعت ۱۹:۵۶

معلومه ،وقتی فیلم ضد ایرانی یا ضد اسلامی باشه در اروپا باید اینجوری طرفدار داشته باشه و باید اینجوری بهش جایزه بدن.اینجور فیلمها به ایران ما نمی خوره

6 | امیرپویا

چهارشنبه ۱۶ دی ۱۳۸۸ در ساعت ۰۸:۰۵

تا جایی که یادم می یاد فیلم هیچ جاییش ضد ایرانی نبود و لااقل من چیز غیر اسلامی ای توش ندیدم. اتفاقا بر خلاف دیگر فیلمهای دیگه ی قبادی این فیلم بیشتر ازمصرف خارجی مصرف داخلی داشت. البته خوب برای شما دوستانی که ایرانی ها رو خودتون میبینید شاید به ایرانی ها نخوره ولی واسه ی منی که وظیفه خودم می دونم همه ی ایرانی ها رو ببینم …

7 | غزل

پنجشنبه ۱۷ دی ۱۳۸۸ در ساعت ۱۹:۳۴

این فیلم واقعا عالی بود و انقدر به نظر واقعی می رسید که من واقعا آخرش گریه کردم.
واقعا عالی بود.
یه همچین چیزایی رو می شه دید دور برمون.

8 | آنالی اکبری

دوشنبه ۲۱ دی ۱۳۸۸ در ساعت ۱۰:۴۶

از اون فیلم هایی بود که تو یک روز دوبار دیدم. شاید دلیلش وجود آدم هایی بود که انگار بیشترشون رو از نزدیک می شناختم. همه چیز قابل لمس بود. اونجا تهران بود.

9 | حسین اکباتانی

سه شنبه ۲۲ دی ۱۳۸۸ در ساعت ۰۳:۲۸

امروز این فیلم رو دیدم. واقعن لذت بردم.
بازی حامد بهداد فوق العاده بود.
قسمت هاییش رو چندین بار دیدم.
موسیقی ها خیلی خوب و بجا انتخاب شده بودن. چند تاشون رو چند بار گوش دادم.
موسیقی هایی بودن که ارزش شنیدن داشتن و حرف جامعه رو می زدن. و این یعنی ادای درست رسالت موسیقی…
کلن وضعیت موسیقی و خیلی چیزای دیگه تو کشورمون خیلی ناراحت کننده و دردناکه
اون ارزش و احترامی که باید داشته باشه رو براش قائل نیستن
البته وقتی حرمت و عزت ایرانی چنان که شاهدیم اینطور لگدمال میشه
دیگه بیشتر از این ها انتظار بی جاییه
امیدوارم همچنان شاهد کارهای خوب و خوبتر و بیشتر این کارگردان بزرگ و میهن پرست باشیم

10 | چکاوک

سه شنبه ۶ بهمن ۱۳۸۸ در ساعت ۲۲:۱۸

بسیار عالی بود و حامد مثل همیشه فوق العاده بود

11 | خطیبی

دوشنبه ۱۹ بهمن ۱۳۸۸ در ساعت ۲۱:۱۶

انتظارداشتم نگاه پخته تری درفیلم اعمال میشد. گویی داستان صرفا براساس احساس و عصبانیتی نوشته وکار شده است. شخصیت های داستان انسانهای سردرگمی هستند که هیچ نشانی ازایرانی بودن ندارند.موجودات بی اراده ای که به شدت ازپلیس می ترسند! هیچ کس منکر محدودیتهاو اعمال سلیقه ها در جامعه نیست . اما نوع بیان، آن هم فقط باسیاه نمایی چنان که باید تاثیر گذار نیست. مثل این است که بنده درنقد کسی فقط فحش وناسزا بارش کنم ! دراین صورت شما به خود من شک خواهید کرد.فیلم نسبت به کسانی که دنیا را فقط ازدریچه ی نگاه خود می بینندمعترض است . درحالی که خود نیز چنین نگاهی دارد.منتها ازاین سوی بام افتاده است . چرا یک جوان مثبت اندیشی که هم فکر امروزی دارد، هم هنرمنداست ، هم نگاهش در زندگی وهنرش ایرانی است و اتفاقا مجوز هم می گیردبه عنوان وجهی ازفیلم مطرح نمی شودتا فیلمساز بگوید نصفه ی پرلیوان را هم دیده ام ! لابد چنین جوانی که مجوز می گیرد خود فروخته است نه !!؟ با تمام احترامی که به فیلمسازان جسوری مثل آقای قبادی قائلم ، اما این انتقاد رابه ایشان وارد می دانم که چرا تحلیل درستی ازجامعه ی ایرانی به آنسوی مرزها ارائه نمی دهند.ایران مال ماست و ما باید بسازیمش . انتقادات سازنده می تواندبانگاه به تمام وجوه زندگی ایرانی ساخته شود. یکی ازدغدغه های مهم من وضعیتی است که موجب شده برخی ازجوانان ما اینگونه ازفرهنگ خود فاصله گرفته و شیفته ی غرب شوند.ای کاش آقای قبادی نگاه انتقاد آمیزش را متوجه همین نکته می کرد.درپایان یادی می کنم از زنده یاد علی حاتمی . که اگر بود ، او چه فیلمی ازشرایط فرهنگی امروز می ساخت . آرزو می کنم فیلمسازان فهیم و قدرتمندی مثل بهمن قبادی که مایه ی افتخارایران هستند بتوانند سهم بیشتری درتوجه جوانان به فرهنگ ایران عزیز داشته باشند.

12 | امیرپویا

سه شنبه ۲۰ بهمن ۱۳۸۸ در ساعت ۱۰:۰۶

این فیلم داره بدبختی یک گروهی رو نشون میده دلیل نمیشه که خوشبختی یک گروه دیگه رو نشون بده. همه ی شخصیت های این فیلم واقعین داستان هاشون هم واقعیه چندتاشون رو میشناختم.
تا جایی که یادم میاد خیلی جاها موسیقی های سنتی و محلی هم مطرح شده بود و تنها راک نبود. راکرهای ایرانی هم البته این روز کارشون غربی نیست و خیلی هاشون کارهای شرقی میکنند.
امیدوارم کسی ناراحت نشه ولی موسیقی سنتی ایران مدت های زیادی که مثل یک مردست و همون بوده که هست از ۵۰ سال پیش.
به هر حال این گروهی که شما نگرانشون هستید الان اگر در ایران نه در تهران اکثریتن …

13 | Sime Band

پنجشنبه ۲۹ بهمن ۱۳۸۸ در ساعت ۰۸:۴۴

با اقای امیر پوریا موافق هستم. اینا اکثریت هستند. کسانی در ایران مجوز می گیریند که کار کلیشه ای و بی محتوا ارائه می دن . ْ

14 | کک

جمعه ۳۰ بهمن ۱۳۸۸ در ساعت ۱۹:۵۸

من که وقتی اخر فیلم اشکان و نگار مردن واقعا گریم گرفت با این که پسرم و ۱۸ سال دارم نمیدونم شاید من خیلی احساسی هستم ولی این فیلم فوق العاده بود
نمیخوام حرف سیاسی بزنم من نیشابوری هستم و نمیدونم واقعا در تهران چی میگذره البته تا حدودی میدونم ولی در کل باید بگم حالم از تهران به هم میخوره با این وضعیت موجود نمیدونم مردم چطور اونجا زندگی میکنن با این خفقان شدید
راستی حامد بهداد در نیشابور بزرگ شده :)) لقبش هم پرنس نیشابوری هست و من به شهرم افتخار میکنم که اینجور ادم هارو بزرگ کرده

15 | داریوش

سه شنبه ۱۷ فروردین ۱۳۸۹ در ساعت ۰۸:۴۷

با نظر آقا یا خانم خطیبی کاملا موافقم
شاید خیلی از دوستانی که اینجا نظر دادن همه فیلمهای قبادی رو ندیده باشن ولی من بخاطر علاقه شدیدی که به کارهای بهمن قبادی داشتم تقریبا همه فیلمهاشو از آوازهای سرزمین مادری و زمانی برای مستی اسبها تا لاکپشتها پرواز می کنند و نیوه مانگ با وجود اینکه همشون به زبان کردی بودن و بازیرنویس فارسی یا انگلیسی دیدم ، همه فیلمهای قبلی بسیار دیدگاهی منطقی تر و واقعی تر دارن تا این فیلم آخر که بیشتر به سیاه نمایی پرداخته و سیری تبلیغاتی برای موسیقی رپ را دنبال می کند … (البته من حکومت را مقصر اصلی در این سیاه نمایی میدانم بدلیل بلاهایی که بر سر قبادی در فیلم های قبلیش آوردندو هر فیلم توقیف شدو ….)
آقای امیر پویا و sim band
موسیقی سنتی ایران از هزاران سال پیش تاکنون زنده و پویا بوده تنها در زمانهای کمرنگ شده آنهم بدلیل حکومتهایی که با اصل این هنر مشکل داشته اند مانند قرون نخستین اسلامی که موسیقی و تندیس سازی و نقاشی را حرام اعلام کرده اند و با آن مبارزه کرده اند که در این زمانها نیز شعر ایرانی تلاشی برای جبران این محدودیت بوده است یا چون حکومت مغولان یا همین حکوت فعلی که حتی با نشان دادن ساز نیز مشکل دارد… گواه ِ ادعای من مبنی بر پویا بودن این موسیقی جوانانی چون همایون شجریان ، علیرضا قربانی و مخصوصا همای است که طرفداران بسیار در بین جوانان پیدا کرده است …
پاینده باشید و پیروز

16 | پویا

چهارشنبه ۸ اردیبهشت ۱۳۸۹ در ساعت ۱۵:۳۱

سلام من با اینکه۱۲ سالم ولی فهمیدم ایران کشور نیست واگر میشهادرس یا شماره تلفن بهمن قبادی را روی وبلاگ بگزارید